De Ontsluiting

inschrijven kan via deze link


              Registratieformulier


Lezing door Sabrina Duyck

De Ontsluiting

Over een zoektocht naar een leven in vrijheid


Dinsdag 5 maart 2024
19u30
Bijdrage  €10



Voorstelling
Sabrina Duyck (1973) debuteert met haar autobiografisch boek ‘De Ontsluiting’. Ze is
partner, mama en verpleegster in een artsenteam, een grote ‘wijsheid zoeker’ die graag op
een diep niveau verbindt met zielsverwanten. Haar voelen is zeer krachtig en ondanks haar
levensverhaal blijft ze geloven in zachtheid én liefde. Ze droomt ervan om bij te dragen aan
meer bewustwording bij de mens en hoopt dat dit boek mag vooruithelpen.


Lezing
‘De ontsluiting’ is niet zomaar het zoveelste verhaal over een overlever van seksueel
geweld. Tijdens de lezing neem ik je mee in mijn verhaal als slachtoffer, maar evenzeer
breng ik mijn herstelverhaal of hoe ik van een letterlijke én innerlijke opsluiting gegroeid ben
naar ‘ontsluiting’.
Hoe ben ik hersteld en wat was hiervoor nodig? Een hoopgevend en inzicht brengende
lezing voor zij die het af en toe niet meer weten of anderen willen helpen in hun lijden.
En ik zal u vooral vertellen hoe belangrijk het is dat authenticiteit, kwetsbaarheid, spiritualiteit
én liefde belangrijke kernwaarden zijn om toe te voegen aan een hersteltraject en bij
uitbreiding aan het leven.


Het verhaal van ‘De ontsluiting’
Sabrina zit vast in haar verkrachtingsverhaal. Ontelbare flash backs en hevige angst
vormden haar tot een gecamoufleerde lijder. Ze probeert het leven te leven. Als ze
na een ellendig parcours met zes verloren zwangerschappen uiteindelijk mama
wordt, valt het gewicht van de verantwoordelijkheid om twee dochters ‘onverkracht’
groot te brengen als een bom op haar. ‘Als gedachten stoppen met ratelen en als ik
de pijn niet langer onthoud, dan zal het beter worden’, troost ze zichzelf. Maar hoe?
Elke inspanning tot ‘een beter leven’ wordt verhinderd door die ene herinnering.

De veel te lang uitgestelde afspraak bij de psycholoog moet een uitweg bieden maar
ze vindt er geen vertrouwen en kan niet praten, ze kan alleen maar zwijgend voor
zich uit staren tijdens die consultaties. Ja, knikt ze op de vraag of er
zelfmoordgedachten zijn. Op basis van dat antwoord wordt ze gecolloqueerd. Zonder
een daadwerkelijke zelfmoordpoging, zonder controleverlies en zonder enige
verslaving wordt ze onaangekondigd opgehaald op haar werk en opgesloten. De
psycholoog vindt haar een gevaar voor zichzelf én haar omgeving, herkent niet dat
een diep trauma verscholen zit en dat vertrouwen vinden voor Sabrina intens moeilijk
is.
De verplichte opsluiting brengt nog meer trauma, de vernederingen en het niet
geloofd worden dwingt haar bijna echt naar het verlangen om op te geven of om
zichzelf levenslang te verdoven. Maar tijdens de wekenlange isolatie in haar ‘cel’ van
vier op vier meter groeit een nog krachtiger verlangen naar leven, naar vrijheid, naar
zuurstof los doorheen het middenrif tot diep in haar buik.